ارتباط چشمی

چگونه ارتباط چشمی برقرار کنیم؟

چگونه ارتباط چشمی مناسب برقرار کنیم؟

ارتباط چشمی یکی از ابزار های مهم مهارت های ارتباطی است که می خواهیم در این مقاله راجب اینکه چطور ا رتباط چشمی برقرار کنیم بحث خواهیم کرد.

ارتباط چشمی مانند خیابان است و اطلاعاتی که به همدیگر ارسال می کنیم،حکم اتومبیل هایی دارد که در خیابان حرکت می کنند.

زمانی که خیابان مسدود می شود یعنی ارتباط چشمها قطع  می شود،اتومبیل ها نمی توانند به راحتی در خیابان حرکت کنند ولی اگر خیابان مسدود نباشد یعنی ارتباط چشمی به خوبی برقرار شود،اتومبیل ها می توانند به راحتی و با سرعت در خیابان حرکت کنند.

شاید این اتفاق برای شما هم افتاده باشد.زمانی که با یک فردی صحبت می کنید،و آن فرد چند لحظه ای به یک جای دیگری نگاه می کند و شما ناخودآگاه سعی می کنید که صحبت خود را متوقف کنید،تا دوباره به شما  نگاه کند تا صحبت خود را ادامه بدهید.

اهمیت برقراری ارتباط چشمی

در یکی از تحقیقات در مورد اهمیت ارتباط چشمی از دو نفر خواستند که با هم به مدت دو دقیقه صحبت کنند.از نفر اول خواسته شده بود که تعداد پلک هایی که نفر مقابل در این دو دقیقه می زند را بشمارد و از فرد دوم خواسته بودند که به حرف های طرف مقابل گوش کند(یعنی از خدا بی خبر بود!)

بعد از اتمام تحقیق افراد از خدا بی خبر اظهار کرده بودند که فرد مقابلشان احترام بیشتری به آن شخص کرده بود.این تحقیق به خوبی نشان می دهد که ارتباط چشمی درست و مناسب احساس احترام و علاقه را در مخاطب ما ایجاد می کند و باعث بهبود روابط ما می شود.

و بعضی از مسئله های ارتباطی ما در عدم برقرای ارتباط مناسب چشمی  ایجاد می شود.یا بسیار قوی برقرار می کنیم یا اصلا برقرار نمی کنیم و باعث ایجاد سوءتفاهم ها می شود.

ارتباط چشمی مناسب

اصول برقرای ارتباط چشمی

نکته مهمی که در ارتباط چشمی وجود دارد این است که وقتی شنونده هستیم،باید ارتباط چشمی قوی برقرار کنیم یعنی حدود هفتاد درصد از زمان صحبت را به چشم های مخاطبمان یا حوالی چشم ها او نگاه کنیم.

این کار باعث می شود که شخص احساس کند که شما تمام و کمال به حرف های او توجه می کنید و آن شخص هم با تمام وجود و با اشتیاق صحبت خواهد کرد و از شما خرسند خواهد بود که به تمام حرف های او توجه می کنید.

زمانی که در حال صحبت کردن هستیم نباید ارتباط چشمی قوی برقرار کنیم،چون شخص احساس ناامنی خواهد کرد و در این صورت نمی تواند با تمام توجه و تمرکز خودش به صحبت های ما گوش دهد و تنها کاری که انجام خواهد داد،فرار از موقعیت خواهد بود.

و زمانی که در حال صحبت کردن هستیم،باید ارتباط چشمی ضعیف تری نسبت به زمانی که شنونده هستیم،برقرار کنیم یعنی حدود پنجاه درصد از زمان صحبت را به چشم ها یا حوالی چشم های مخاطب خود نگاه کنیم.

در پایان از شما دعوت می کنیم که مقاله های مرتبط را نیز مطالعه کنید:

چگونه با دیگران احوال پرسی کنیم؟

گوش دادن موثر

چگونه از دیگران تعریف کنیم؟

چگونه از دیگران انتقاد کنیم؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *