چرا تلویزیون زندگی و روابط ما را مختل می کند؟

طبق آمارهای بدست آمده هر ایرانی روزی چهار ساعت زمان خود را صرف تماشای برنامه ها و سریال های تلویزیون می کند و این آمار نشان می دهد که اکثر مردم به این کار عادت کرده اند و نمی توانند روز خودشان را بدون صرف تماشای تلوزیون بگذرانند.

اگر کمی ضرب و تقسیم کنیم،متوجه می شویم که ما در عرض یکسال،دو ماه تمام را صرف تماشای جعبه جادویی(تلویزیون) می کنیم و این فقط یکی از آسیب های تماشای تلویزیون است که باعث می شود زمان قابل توجهی را از دست بدهیم.

در این مقاله ما قصد داریم دیگر آسیب هایی که تلوزیون به ما و زندگی ما می گذارد،بحث بکنیم و اگر شما نیز علاقه مند به این موضوع هستید،لطفا تا پایان این مقاله ما را همراهی بکنید.

 

 

تاثیرات بد تلویزیون

 

 

تلوزیون احساس ناامیدی را به ما تزریق می کند!

معمولا برنامه های پرمخاطب تلوزیون برنامه هایی هستند که مطالب و اخبار های منفی و ناامید کننده را تولید و پخش می کنند.به طور مثال خبرگزاری ها اکثر اوقات روی اتفاقات منفی مانور می دهند و مطالبی را منتشر می کنند که دور از کنترل ماست و این باعث می شود که ما دچار درماندگی آموخته شده بشویم و در نتیجه نسبت به آینده و اهداف خود ناامید می شویم و هیچ گونه تلاشی برای رسیدن به آنها نمی کنیم چون بر این باور هستیم که اوضاع و شرایط بد هستند و نمی توانیم در این اوضاع به خواسته هایمان برسیم!

در مورد سریال ها نیز این موضوع صادق است.معمولا جنس همه سریال ها این گونه است که زوجین زندگی خوشحالی ندارند و تصمیم می گیرند از هم طلاق بگیرند،یا یک اتفاق بسیار بدی برای خانواده افتاده و کل خانواده از هم پاشیده یا جامعه را چنان نشان می دهند که پر از دزد و کلاهبردار و… است.

 

 

 

مغز و تلوزیون

 

 

تلویزیون عملکرد مغز ما را مختل می کند!

پژوهشگران بسیاری آثار زیانبار تماشای طولانی‌مدت تلویزیون را مورد مطالعه قرار داده‌اند. به اعتقاد آدام لیپسون، جراح مغز و اعصاب، یکی از بهترینِ این مطالعات در دانشگاه توهوکو در ژاپن انجام گرفته است. در این مطالعه، پژوهشگران دریافتند قشر قطبی‌پیشانی در افرادی که زیاد تلویزیون تماشا می‌کنند ضخیم‌تر می‌شود. این ناحیه از مغز با قابلیت استدلال کلامی در ارتباط است و گفته می‌شود ضخیم‌تر شدن آن با کاهش بهره‌ی هوشی یا همان IQ همراه خواهد بود. در این مطالعه مشاهده شد علاوه بر قشر قطبی‌پیشانی، قشر بینایی نیز که در لوب اُکسیپیتال و هیپوتالاموس واقع شده در اثر تماشای بی‌رویه‌ی تلویزیون ضخیم‌تر خواهد شد. پژوهشگران گمان می‌کنند ضخیم‌ شدن این ناحیه از مغز با حس پرخاشگری مرتبط است.

 

به گفته‌ی لیپسون، مطالعات روی بزرگسالان نشان داده است نشستن طولانی پای تلویزیون احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲، افسردگی و حتی ارتکاب جرم را افزایش می‌دهد. او می‌گوید: «مطالعات بسیاری حاکی از آثار سوء تماشای تلویزیون بیش از یک ساعت در روز است. در پژوهش‌های الکتروآنسفالوگرافی مشاهده شده که فعالیت الکتریکی مغز حین تماشای تلویزیون از امواج بتا به آلفا تغییر می‌کند. امروزه می‌دانیم که امواج آلفا با حالت خیال‌پردازی و کاهش استفاده از مهارت‌های تفکر انتقادی همراهند.»

دیدگاه دکتر اریک براوردمان نیز بسیار جالب و تامل بر انگیز است که می گوید:تلوزیون از شما یک آدم کودن می سازد.

براورمان در توضیح این ادعا می‌گوید که افراد در اثر تماشای تلویزیون هیپنوتیزم شده و به بینندگانی کُنِش‌پذیر تبدیل می‌شوند که اگرچه از قدرت تفکر برخوردارند، در نتیجه‌ی فریبندگی تلویزیون به حالت منفعل درآمده و از فعالیت‌های عقلانی‌شان کاسته می‌شود.

 

 

تلویزیون و تاثیر آن در روابط

 

تلویزیون روابط ما را خرابتر می کند!

شاید شما نیز دلتنگ روز هایی باشید که کل اعضای خانواده در خانه مادربزرگ و پدر بزرگ جمع می شدند و  همه با شادی و خوشحالی کنار هم بودند و خاطرات خوبی را رقم می زند.

بزرگ خانواده شروع میکرد به داستان گویی و تعریف کردن خاطرات جوانیشان و بچه ها نیز در حیاط مشغول بازی کردن بودند و در کل یک فضای بسیار زیبا خلق می شد و همه وقتی که در کنار هم بودند لذت می برند.

ولی امروزه این نوع اتفاقات کمی رنگ باخته است و زمانی هم که دور هم جمع می شویم معمولا یا به سراغ موبایل هایمان می رویم یا زمان خود را صرف تماشای فیلم ها و برنامه های تلوزیون می کنیم و هیچ خبری از آن روز های پر از مهر و محبت و شادی نیست!

تقریبا این موضوع که وقتی در کنار هم جمع می شویم،باید به صرف تماشای تلوزیون بکنیم بسیار مرسوم شده است و به جزئی از عادات بد ما تبدیل شده است.و معمولا همه اعضای خانواده در انتخاب یک نوع کانال تلوزوین اتفاق نظر ندارند و همه می خواهند برنامه مورد علاقه خودشان را نگاه بکنند و این تعارض باعث بروز بگو مگو هایی می شود که ممکن است در صورت حل نشدن در گذر زمان به یک اختلاف بزرگی تبدیل شود.

ما می توانیم از امروز به بعد به جای تماشای تلوزیون با یکدیگر در مورد مسائل،اهداف و برنامه های همدیگر صحبت بکنیم و حس همدلی را در خانواده بیشتر بکنیم و این باعث می شود که در گذر زمان محبت و علاقه و همدلی در خانواده بیشتر شود و شعله کانون گرم خانواده افزایش یابد!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *