مسئولیت پذیر تر باشیم

چگونه مسئولیت پذیر تر باشیم؟

مسئولیت پذیری چیست؟

مسئولیت ستون ها و اسکلت ساختمان این است که ساختمان را سر پا نگه دارند و یک لحظه فکر کنید که اگر ستون ها،مسئولیت خودشان را قبول نکنند،چه اتفاقی می افتد؟کل ساختمان از بین می رود!

ما انسان ها هم مثل ستون ها مسئول زندگی مان هستیم و اگر مسئولیت آن را نپذیریم ، زندگی ما نیز مثل ساختمان ها از بین خواهد رفت.

این زندگی ماست و ما باید تمام مسئولیت آن را بپذیریم و اگر این کار را انجام ندهیم دیگرانی هستند که می خواهند زندگی مان را در دست خودشان بگیرند و بر طبق میل خودشان برای ما تصمیم بگیرند.

 

چرا از مسئولیت پذیر بودن فرار می کنیم؟

ما گاها به صورت ناخودآگاه انتخاب هایی را می کنیم که به ضرر ما تبدیل می شود ولی به صورت آگاهانه فکر می کنیم که به نفع ماست و به دلایلی دوست داریم مسئولیت پذیر نباشیم ،چون مسئولیت پذیر بودن زحمت و دردسر های خودش را دارد که در ادامه به چندین مورد اشاره خواهم کرد.

مقصر شمردن دیگران

مقصر شمردن دیگران کار بسیار راحتی است،چون اگر ما خودمان را مقصر بدانیم،باید تغییر کنیم و تغییر کردن بسیار سخت است و زحمت های زیادی دارد ولی اگر دیگران را مقصر بدانیم،دیگر لازم نیست به خودمان سختی بدهیم و تغییر کنیم چون بر این باور هستیم که دیگران باید تغییر کنند!

به طور مثال اگر در امتحانات پایان ترم نمره کمی را بگیریم،حتما می گوییم که استاد با ما دشمنی دارد و به خاطر همین به من کم داد ولی اگر نمره قابل قبولی بگیریم،حتما با افتخار می گوییم که خودم نمره زیادی گرفتم!
یا اگر در روابط به مشکلی بربخوریم،می گوییم که طرف مقابل ما باعث بروز مشکلات شده است و اگر از آن شخص بپرسیم حتما می گوید که ما عامل بروز مشکلات شده ایم.

مسئولیت پذیری

 

یعنی اکثر ما این گونه فکر می کنیم که ما بدون نقص هستیم و هیچ گونه اشتباهی از ما رخ نمی دهد و کمتر کسی این سوال را از خود می پرسد که من چه رفتاری انجام دادم  که این رابطه به هم ریخت؟یا من چگونه مطالعه کردم که نمره های درسی من کم شد؟ یعنی کمتر کسی پیدا می شود مسئولیت انتخاب ها و رفتار های خودش را بپذیرد.

فرار از احساس گناه

یکی دیگر از لذت های عدم مسئولیت پذیری فرار از احساس گناه است.وقتی ما مسئولیت زندگی مان را بر عهده نگیریم، دیگران زحمت می کشند برای ما تصمیم هایی می گیرند و از آنجایی که ما هیچ گونه دخالتی در کار آنها نداریم میگذاریم کارشان را به خوبی انحام دهند.

اما بعد از مدت زمانی که می گذرد و متوجه می شویم که تصمیم های دیگران برای ما اشتباه بوده است،در این صورت به جای احساس گناه،طلب کار هم می شویم و با خشم و انتقاد می گوییم که شما باعث شده اید که من در زندگی دچار شکست شوم و شما می خواهید زندگی من را نابود کنید….!

ولی اگر مسئولیت انتخاب های خودمان را برعهده گرفته باشیم و برای خودمان و زندگی مان تصمیم بگیریم در این صورت کسی را نمی توانیم پیدا کنیم که سرزنشش کنیم و مجبور خواهیم بود که به خودمان رجوع کنیم و به دنبال علت شکست باشیم و در نتیجه افراد نزدیکمان نیز ما را به خاطر انتخاب ها و تصمیم هایمان سرزنش خواهند کرد!

 

چرا مسئولیت پذیری مهم است؟

اگر ما مسئولیت تمام زندگی مان را بر عهده بگیریم در این صورت می توانیم آن طور که دلمان می خواهد زندگی کنیم ولی اگر مسئولیتش را بر عهده نگیریم دیگران می آیند در زندگی ما دخالت می کنند و بر طبق میل خودشان برای ما تصمیم می گیرند و اگر هم به تصمیمات آنها عمل نکینم ما را بر باد انتقاد می گیرند و از ما بسیار دلخور نیز می شوند.

پس سعی کنیم از همین لحظه به بعد مسئولیت زندگی مان را با سختی هایش قبول کنیم ،چون ما فقط شانس یکبار زندگی کردن داریم و ما باید صد در صد مسئولیت زندگی مان را بر عهده بگیریم و از دیگران هیچ انتطاری نداشته باشیم و اگر به مشکلی بر خورد کردیم هیچ وقت به دنبال مقصر نباشیم و این سوال را از خودمان بپرسیم که

من چه کاری را انجام داده ام که این اتفاق برایم افتاد؟

 

تقویت مسئولیت پذیری

 

چطور مسئولیت پذیری را در خودمان تقویت کنیم؟

مسئولیت پذیری یک مهارت قابل یادگیری است و می توانیم با تمرین هایی روز به روز مسئولیت پذیر باشیم به شرطی که سختی های آن را بپذیریم.
در ادامه چندین تمرین و نکته را برای شما باز گو می کنم که می توانید به وسیله این موارد کمی مسئولیت پذیر تر باشید.

دیگران را مقصر ندانیم

وقتی ما به دنبال مقصر می گردیم یعنی باور می کنیم که ما بدون نقص هستیم و تمام ایراد ها از دیگران است و این ذهنیت  اولا باعث می شود ما روی خودمان کار نکینم و در نتیجه هیچ پیشرفتی هم نکنیم و دوما انگیزه خودمان را از دست می دهیم و باز هم هیچ تلاشی را نمی کنیم که وضعیت را بهبود ببخشیم.

بهانه نیاوریم

وقتی کاری را می خواهید انجام بدهید،هیچ وقت بهانه هایی به این شکل نیاورید:

سخته من نمی تونم انجام بدم!

حوصلش رو ندارم!

سر فرصت انجامش می دم!

انشالله از شنبه!

و ریشه بسیاری از این بهانه آوردن از زمان کودکی در ما شکل گرفته است به طور مثال در دوران کودکی وقتی به ما مشق می دادند اکثر اوقات مادرمان زحمت می کشید آن را انجام بدهد و این کار باعث می شد که ما نسبت به وظایف خودمان بی مسئولیت تر باشیم و این عمل ها باعث می شود کودک از آن دوران مسئولیت پذیر نباشد و در بزرگسالی به مشکل بخورد.

اشتباهات خود را قبول کنیم

وقتی اشتباهی را انجام دادیم بپذیریم و قبول کنیم ،نه اینکه تقصیر را به یک چیز دیگری ربط بدهیم.کسی که مسئولیت پذیر است با خود می گوید اشتباه کردم و پای اشتباهم می ایتسم و از این درس میگیریم و سعی میکنیم که از این به بعد اشتباهی نکنم.

 

در پایان از شما دعوت می کنم که مقاله های مرتبط را نیز مطالعه کنید:

چگونه بر ترس خود غلبه کنیم؟

چگونه در انجام کارها اهمال کاری نکنیم؟

راههای افزایش خود باوری

چگونه اعتماد به نفس خودمان را تقویت کنیم؟

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *