مسئولیت پذیر بودن در زندگی مان چقدر می تواند مهم و با اهمیت باشد؟

ستون ها، اسکلت و زیر بنای یک ساختمان را تشکیل می دهند،یعنی مسئولیت دارند که ساختمان را سر پا نگه دارند.ولی اگر ستون ها ،مسئولیت خود را قبول نکنند چه اتفاقی رخ می دهد؟

کل ساختمان فرو می ریزد و از بین می رود.

ما انسان ها هم مثل ستون ها مسئول زندگی مان هستیم و اگر مسئولیت آن را نپذیریم ، زندگی مان نیز مثل ساختمان ها فرو خواهد ریخت.

این زندگی ماست و ما باید تمام مسئولیت آن را بپذیریم و اگر این کار را انجام ندهیم دیگرانی هستند که می خواهند زندگی مان را در دست خودشان بگیرند و بر طبق میل خودشان برای ما تصمیم بگیرند.

 

چرا از مسئولیت پذیر بودن فرار می کنیم؟

 

ما گاها به صورت ناخودآگاه انتخاب هایی را می کنیم که به ضرر ما تبدیل می شود ولی به صورت آگاهانه فکر می کنیم که به نفع ماست و به دلایلی دوست داریم مسئولیت پذیر نباشیم چون مسئولیت پذیر بودن زحمت و دردسر های خودش را دارد که در ادامه به چندین مورد اشاره خواهم کرد.

 

مقصر شمردن دیگران

مقصر دانستن دیگران خیلی راحت تر از مقصر دانستن خودمان است.چون تغییر کردن کار بسیار سختی است و به همین دلیل دیگران را مقصر می دانیم که آنها بروند تغییر کنند.

ما از دوران بچگی وقتی چیزی را خراب می کردیم،اکثرا دیگران را مقصر می دانسیتم مثلا اگر در امتحان نمره کمی می گرفتیم میگفتیم معلم بهم کم داد ولی اگر زیاد می گرفتیم می گفتیم خودم گرفتم یا اگر در روابط با دیگران به مسئله ایی برخورد کنیم می گوییم که او مقصر است و نکته جالب توجه این است که اگر از طرف مقابل هم بپرسیم تقصیر را گردن ما می اندازد.

 

مقاله پیشنهادی:زمان خود را چگونه در کنترل داشته باشیم؟

 

یعنی اکثر ما این گونه فکر می کنیم که ما بدون نقص هستیم و هیچ گونه اشتباهیی از ما رخ نمی دهد و کمتر کسی این سوال را از خود می پرسد که من چه رفتاری انجام دادم  که این رابطه به هم ریخت؟یا من چگونه مطالعه کردم که نمره های درسی من کم شد؟ یعنی کمتر کسی پیدا می شود مسئولیت انتخاب ها و رفتار های خودش را بپذیرد.

فرار از احساس گناه

یکی دیگر از لذت های عدم مسئولیت پذیری فرار از احساس گناه است.وقتی ما مسئولیت زندگی مان را بر عهده نگیریم دیگران می ایند برای ما تصمیم هایی می گیرند و از آنجایی که ما هیچ گونه دخالتی در کار آنها نداریم میگذاریم کارشان را به خوبی انحام دهند.

بعد از مدتی که دیگران و خودمان ببینیم که انتخاب اشتباهی برای ما انجام داده اند در این حالت هیچ احساس گناهی را نمی کنیم و تازه طلب کار هم می شویم و میگویم شما باعث شدید من به این موضع دچار بشوم ،شما زندگی من را می خواهید نابود کنید…

ولی اگر مسئولیت انتخاب هایمان را برعهده گرفته بودیم و خودمان برای زندگی مان تصمیم گرفته بودیم ولی دچار شکست می شدیم در این حالت احساس گناه می کردیم و این جا وضع فرق می کرد و دیگران ما را سرزنش می کردند.

 

چرا مسئولیت پذیری مهم است؟

 

اگر ما مسئولیت تمام زندگی مان را بر عهده بگیریم در این صورت می توانیم آن طور که دلمان می خواهد زندگی کنیم ولی اگر مسئولیتش را بر عهده نگیریم دیگران می آیند در زندگی ما دخالت می کنند و بر طبق میل خودشان برای ما تصمیم می گیرند و اگر هم به تصمیمات آنها عمل نکینم ما را بر باد انتقاد می گیرند و از ما بسیار دلخور نیز می شوند.

مقاله پیشنهادی:مشکلات عزت نفس پایین

پس سعی کنیم از همین لحظه به بعد مسئولیت زندگی مان را با سختی هایش قبول کنیم ،چون ما فقط شانس یکبار زندگی کردن داریم و بعد از مدتی خودتان کاملا تغییرات ایجاد شده را متوجه می شوید.

باید صد در صد مسئولیت زندگی مان را بر عهده بگیریم و از دیگران هیچ انتطاری نداشته باشیم و اگر به مشکلی بر خورد کردیم هیچ وقت به دنبال مقصر نباشیم و این سوال را از خودمان بپرسیم که

من چه کاری را انجام داده ام که این اتفاق برایم افتاد؟

 

چطور مسئولیت پذیری را در خودمان تقویت کنیم؟

 

مسئولیت پذیری هم مثل خیلی از چیز ها قابل یادگیری است و با تمرین می توانیم خودمان را مسئولیت پذیر تر بکنیم.در ادامه چندین راه کار می گوییم که می توانید با استفاده از آنها مسئولیت پذیر تر نیز  باشید

 

دیگران را مقصر ندانیم

وقتی ما به دنبال مقصر می گردیم یعنی باور می کنیم که ما بدون نقص هستیم و تمام ایراد ها از دیگران است و این ذهنیت  اولا باعث می شود ما روی خودمان کار نکینم و در نتیجه هیچ پیشرفتی هم نکنیم و دوما انگیزه خودمان را از دست می دهیم و باز هم هیچ تلاشی را نمی کنیم که وضعیت را بهبود ببخشیم.

بهانه نیاوریم

وقتی کاری را انجام میدهیم چه سخت باشد چه اسان هیچ وقت بهانه نیاوریم که نمی توانم آن را به انجام برسانم . دلیل این می تواند در خانواده های ما باشد.

مثلا در دوران کودکی وقتی به ما مشق می دادند اکثر اوقات مادرمان زحمت می کشید آن را انجام بدهد و این کار باعث شد که ما نسبت به وظایف خودمان بی مسئولیت باشیم و این عمل ها باعث می شود کودک از آن دوران مسئولیت پذیر نباشد و در بزرگسالی به مشکل بخورد.

اشتباهات خود را قبول کنیم

وقتی اشتباهی را انجام دادیم بپذیریم و قبول کنیم نه اینکه تقصیر رل به یک چیز دیگری ربط بدهیم.کسی که مسئولیت پذیر است با خود می گوید اشتباه کردم و پای اشتباهم می ایتسم و از این درس میگیریم و سعی میکنیم که از این به بعد اشتباهی نکنم.

 

 

 

دانلود مقاله

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *