مسیر عصبی یا استعداد؟

همه ی ما در زندگی می خواهیم کارهای بزرگی را انجام بدهیم ولی وقتی خودمان را با انسان های موفق مقایسه می کنیم احساس می کنیم که آنها در خودشان استعداد هایی را داشته اند که توانسته اند به وسیله آنها به موفقیت های بزرگی دست پیدا کنند.

و در این هنگام ما ناامید می شویم چون فکر می کنیم که ما استعداد نداریم و نمی توانیم کارهای بزرگی را که در آرزویش هستیم را انجام بدهیم.

ولی وقتی که به پشت صحنه های انسان های موفق نگاه می کنیم می بینم که آنها قبل از اینکه به موفقیت برسند،هزاربار شکست خورده اند و با درس گرفتن از این شکست ها توانسته اند به آن جایگاه دست پیدا کنند.

انسان های موفق به نظر من تنها یک ویژگی داشته اند و آنهم این بود که هیچ وقت ناامید نشده اند و هر روز پرتلاش تر از دیروز بوده اند و توانسته اند به آن چیزی که می خواهند برسند.

در این مقاله می خواهم به این موضوع بپردازم که آیا انسان های موفق به وسیله استعداد توانسته اند به موفقیت برسند یا یک عامل دیگری بوده است؟

خوشبختانه تحقیقات انجام شده به ما این امید را می دهد که ماهم می توانیم کارهایی را انجام بدهیم که انسان های موفق انجام داده اند به شرطی که مسیر عصبی آن را در ذهنمان بسازیم.

شاید الان این سوال ذهن شما را درگیر کرده که مسیر عصبی چیه؟

در مغز ما میلیون ها نورون وجود دارد و این نورون ها به همدیگر اطلاعاتی را منتقل می کنند و به زنجیره ایی از این نورون ها مسیر عصبی می گویند.

مثلا وقتی ما می خواهیم بند کفش خودمان را ببندیم،نورون ها در مغز ما یک مسیر عصبی را تشکیل می دهند تا بتوانیم آن رفتار را انجام بدهیم.و وقتی که ما این رفتار را تکرار می کنیم نورون ها می توانند راحت تر اطلاعات را به همدیگر منتقل کنند و در نتیجه ما هم می توانیم راحت تر رفتاری را انجام بدهیم.

لطفا زمانی را به یادآورید که می خواستید برای اولین بار  اتومبیل را به حرکت درآورید.در بارهای اول شما اشتباه های زیادی را انجام می دادید چون هنوز مسیر عصبیش در ذهن شما ساخته نشده بود ولی با تمرین های مداوم شما توانستید بعد از مدتی بدون اینکه دچار اشتباه بشوید به راحتی اتومبیل خود را به حرکت درآورید.

برای اینکه بتوانید مسیر عصبی را کاملا بفهمید پیشنهاد می کنم که فیل زیر را نگاه کنید:

 

 

 

ما برای هر رفتار خود یک مسیر عصبی داریم و وقتی که می خواهیم آن را انجام بدهیم آن مسیر عصبی فعال می شود.مثلا وقتی می خواهیم لباسمان را بپوشیم ،مسیر عصبی لباس پوشیدن فعال می شود و یا وقتی که می خواهیم راه برویم مسیر عصبی راه رفتن فعال می شود. ورزشکاران حرفه ایی که می توانند حرکات فوق العاده را انجام بدهند،آنها توانسته اند مسیر عصبی آن حرکت را در ذهن خودشان ایجاد کنند.

و علاوه بر اینها نوع حرف زدن های ما،نوع برخورد ما با دیگران و … همگی یک مسیر عصبی دارند.

 

و برای اینکه بتوانیم رفتار جدیدی داشته باشیم باید مسیر عصبی آن را در ذهن خودمان بسازیم.

درست مثل نقشه پایین.مثلا اگر می خواهیم از نقطه A  به سمیت نقطه C  برویم باید یک مسیر جدید را بسازیم و برای اینکه بتوانیم این مسیر را بسازیم باید آنقدر در این مسیر رفت و آمد کنیم تا بتوانیم مسیر به خوبی شکل بگیرد و بدون زحمت و به راحتی از آن عبور کنیم.

 

یعنی در دفعات اول بسیار سخت خواهد بود چون قبل هیچ کسی از آن مسیر رفت و آمد نکرده بود و هر بار که می رویم راه را  کمی هموارتر می کنیم و بعد از مدتی که راه را کاملا بلد بودیم می توانیم به راحتی از آنجا عبور کنیم.

خب شاید این سوال برای شما پیش بیاید که چطور می توانیم مسیر عصبی را در ذهن خودمان بسازیم؟

برای ساخت مسیر عصبی فقط یک راه وجود دارد و آنهم تمرین تمرین تمرین و تمرین کردن است.

 

اگر از مسیر های عصبی زیاد استفاده کنیم آن مسیر ها قوی تر می شود و اگر کمتر استفاده کنیم آن مسیر ها ضعیف تر می شود و این برای ما بسیار خوش آیند است که بتوانیم رفتارهایی را که دوست نداریم را جایگزین رفتارهایی بکنیم که می خواهیم داشته باشیم.

یک روش برای ساخت سریع مسیر عصبی:

تجسم کردن

ذهن ما بین آنچیزی که تجسم می کنیم و آنچیزی که واقعا برای ما رخ می دهد تفاوت قائل نیست.شاید این اتفاق برای شما افتاده است که وقتی در خواب هستید و از بلندی می افتید و وقتی که از خواب بلند می شید میبینید که ضربان قلب شما شدید می زند و صورت شما عرق کرده است.

چون مغز شما بین واقعیت و تجسم تفاوتی را قائل نمی شود.

از این طریق هم می توانیم در ساخت مسیر عصبی استفاده کنیم یعنی رفتاری را که می خواهیم داشته باشیم را بارها و بارها در ذهن خودمان تجسم می کنیم

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *